DLEJ - Unutmaymiz (Ver. 2)

Sovuq ko'chaning chetida yolg'iz o'zim turardim.
Suyanadigan hech kim yo'q, tun shamoli esardi.
Eski zina burchagida umid bilan yashardim.
Dunyo menga bag'rini, emas, sukutini berardi.
Odamlar yonimdan o'tardi, bir marta ham qaramasdi.
Men ismimdan ko'ra ko'proq jimlikka o'rganib qolgan edim.
Yomg'ir yog'sa bosh egardim, chiroq ostin panoh qilardim.