Гүлжигит Сатыбеков - Рахманкул хан

Күн көстері алып тұр-ей, пәмір жерлеп барап тұр-ей.
Рахманқұлы хан, хан.
Көздеріңнан төгілу-ей мекен көзден көріну-ей.
Рахманқұлы хан, ей, о, хан.

Сәнсіз өз ханшың қадылар чаршабаған гүл парылар.
Найым болып көр, ассабақты жойып көр, жер қотор, ол жерден құттайға да болып көр, Рахманқұлы хан, ой, хан.
Бирайдасын тауып тұр-ей
Қытайдан да қашып тұр-ей
Рахманқұлы хан, ой, хан