Шабнам Сурайё - Тахмина чон

Бо гулдаста, як дили сард у мепурсӣ сарбаста,
Қуфли масофаҳоро бишкаста.
Омадам ба рӯзи милодат, шаҳзодаям, Худо кунад шодат.
Шоду бимонӣ, ҷонат ҳамеша ҷон, айёша духтари.
Худододу самимӣ, ба ин лутфе ту дорӣ фариштае яқинӣ.

Ҳаётат ширин бод, ғаму алам у рӯзӣ кам набинӣ,
Оҳ, набинӣ.
Ва чашмони нозат зарра-зарра-зарра нам набинӣ,
Оҳ, набинӣ.

Набинӣ.
Ту зебоӣ, аслан ту зебоии дунёӣ.
Азизтарӣ, чашму дили моӣ, бо қалби софу поку ойина.
Хушсуханӣ ҳам дилоройӣ, шоду бимонӣ, ҷонат ҳамеша ҷон.

Ту як тоза гулӣ, на бе-наслу хазонӣ,
Чунин тозаю тар фақат ҷавон бимонӣ.
Ҳаётат ширин бод, ғаму алам у рӯзӣ кам набинӣ,
Худоё.