Айя Садырова - Ысык-Көлдөгү жомок

Ұзын түнді қарата.
Бұл жерде жылулық нұрдан тарайды.
Бұлттар соққанда епті ес қарайды.
Жағылып қарайды әр қарашай панаң.
Жалдығып сүйгіш, зұлым санайды.
Бұл махаббат бізге жолыққан.
Бұл махаббат бізді ұратқан.
Біз сезімдердің сәресінде біз.
Біз ісік гүлдің тереңінде біз.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.